Araştırma Makalesi

Kur’ân’da İlmin Evrenselliği

Cilt: 9 Sayı: 18 15 Aralık 2022
PDF İndir
TR EN

Kur’ân’da İlmin Evrenselliği

Öz

Kur’ân, içerik bakımından evrensel kaideleri ihtiva etmiştir. İtikattan muamelata, ceza hukukundan ibadete varıncaya kadar insanların, dini konuda ihtiyaç duydukları konulara genel manada temas etmiştir. Aynı şekilde onların dünya hayatında terakki ve tekâmül edebilmeleri için de neler yapmaları gerektiğini belirtmiştir. İnsanın öncelikli olarak kendisini, çevresini ve kâinatı iyi kavraması adına ona okumayı emretmiştir. Farklı âyetlerinde, bu hususa atıfta bulunmuştur. İnen ilk âyetin “oku” ile başlaması ve ilmin en büyük araçlarından biri olan kaleme yemin edilmesi bu hakikati açık bir şekilde göstermektedir. Ayrıca “oku” emrinin herhangi bir bilim dalıyla kayıtlandırılmaması, dini bilimlerin yanı sıra insanlara faydası dokunan beşerî bilimler ile de meşgul olmanın dini açıdan önemli olduğunu ortaya koymaktadır. İlim kimden gelirse gelsin onu ortaya koyan kişi hangi dine ve inanca mensup olursa olsun bu bilgi, İslâm’a göre değerlidir. Hatta insan dışı varlıklardan gelen faydalı bilgiler de çok kıymetlidirler. İslâm tarihinin farklı dönemlerinde de bu ilkeye riayet edilmiştir. Ancak zenginlik kaynağı olması gereken farklı itikadi ve fıkhi mezhepler, ekoller ve bakış açılarından dolayı, bazı dönemlerde ise bu ilke akamete uğratılmış ve herkes mensubu olduğu mezhebin, ekolün, bilgilerini doğru kabul etmiş bunların dışındakini ise adeta inkâr etmiştir. Bu çalışmada, ilmin evrenselliği üzerinde durulacak ve doğru bilgiyi sadece belirli kitle, grup ve çevreyle sınırlandırmanın, Kur’ân’ın temel ilkesiyle çeliştiği izah edilmeye çalışılacaktır.

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

  1. Abdülbaki, Muhammed Fuâd Abdülbaki, el-Mu’cemü’l-müfehres li elfâzi’l-Kur’âni’l-kerîm (Mısır: Dârü’l-Kütübi’l-Mısriyye, 1366), 488-492; İlhan Kutluer, “İlim”, Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi (İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları, 2000), 22/109.
  2. Aclûnî, İsmail b. Muhammed. Keşfü’l-hafâ va müzîlü’l-ilbâs. 2 Cilt. Kahire: Mektebetü’l-Kudsî, 1351.
  3. Ahmed, Halil. Kitâbü’l-ayn. thk. Abdulhamid Handavî. 4 Cilt. Beyrut: Dârü’l-Kütübi’l-İlmiyye, 2003.
  4. Aktan, Hamza. “Miras”. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. 30/143-145. İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları, 2005.
  5. Alevî el-Mekkî, Muhammed b. Havle Hasâisi’l-Kur’ân. Beyrut: Dârü’l-Fikr, ts.
  6. Alevimehr, Hüseyin. Tefsir Metotları ve Ekolleri. çev. Erdal Tuncay. İstanbul: el-Mustafa Yayınları, 2017.
  7. Alper, Ömer Mahir. “İslâm Felfesi Tarihi”. İslâm Felsefesine Giriş. ed. Bayram Ali Çetinkaya. Ankara: Grafiker, 2012.
  8. Avcı, Casim. İslâm Bizans İlişkileri. İstanbul: Klasik yayınları, 2003.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

Din Araştırmaları

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yayımlanma Tarihi

15 Aralık 2022

Gönderilme Tarihi

16 Eylül 2022

Kabul Tarihi

5 Aralık 2022

Yayımlandığı Sayı

Yıl 1970 Cilt: 9 Sayı: 18

Kaynak Göster

ISNAD
Karataş, Zübeyir. “Kur’ân’da İlmin Evrenselliği”. Mütefekkir 9/18 (01 Aralık 2022): 409-430. https://doi.org/10.30523/mutefekkir.1219566.