Tefsir Epistemolojisinde İlm-i Mevhibenin Kaynaklık Değeri

Yazarlar

DOI:

https://doi.org/10.30523/

Anahtar Kelimeler:

Tefsir- Epistemoloji- İstimdâd- Mevhibe- Amel

Öz

Bu çalışma, Kur’ân-ı Kerîm’in tefsirinde müfessirin sahip olması gereken niteliklerden biri olan ilm-i mevhibe kavramını incelemektedir. Araştırma, klasik tefsir kaynaklarında ilm-i mevhibenin epistemolojik boyutu, elde ediliş yolları ve murâd-ı ilâhîyi anlamadaki rolüyle sınırlıdır. Literatürde genellikle tasavvufî bir bakış açısıyla ele alınan ilm-i mevhibe, bu çalışmada tefsir ilminin sistemleşme döneminden itibaren müfessirin ihtiyaç duyduğu ilimler arasında nasıl yer aldığını sistematik bir yaklaşımla ortaya koymaktadır. Bu bağlamda ilim-amel ilişkisine dayanan ve ilâhî bir lütuf olarak değerlendirilen bu bilgi türünün, diğer formel ilimlerden ayrılan yönlerini tespit etmek çalışmanın özgün tarafını oluşturmaktadır. Araştırmanın amacı, ilm-i mevhibenin tefsir epistemoloji-sindeki yerini ve müfessirin Kur’an’ı yorumlama sürecindeki işlevini açıklığa kavuşturmaktır. Bu doğrultuda, nitel araştırma yöntemlerinden doküman analizi kullanılarak klasik tefsirler, usul kaynakları ve konuya ilişkin eserler incelenmiştir. Araştırmanın sonucunda ilm-i mevhibenin, salt keşif ve ilhamla sınırlı olmayan, ilim-amel ilişkisi çerçevesinde Allah’ın bir lütfu olduğu anlaşılmıştır. Ayrıca, ilm-i mevhibenin, müfessirin Kur’an’ın derin manalarını kavrama sürecinde ve kelâmullahın hakikatlerine ulaşmasında analitik ve dil bilimsel yöntemlerin ötesinde temel bir role sahip olduğu sonucuna varılmıştır.

Referanslar

Abdülbâkî, Muhammed Fuâd. el-Muʿcemu’l-müfehres li-elfâzi’l-Kurʾâni’l-Kerîm. Kahire: Dârü’l-Hadîs, 2007.

Beyâzîzâde, Ahmed Efendi. İşârâtü’l-merâm min ʿibârâti’l-İmâm. thk. Yusuf Abdürrezzâk. Kahire: Mustafa el-Babi el-Halebi, 1949.

Beyzâvî, Nâsırüddîn Ebû Saîd Abdullâh b. Ömer. “Risâle fî taʿrîfâti’l-ʿulûm ve mevzûʿâtihâ”. thk. Abbâs Muhammed Hasan. 93-109. Tasnîfu’l-ʿulûm beyne Nâsiriddîn et-Tûsî ve Nâsiriddîn el-Beyzâvî. Beyrut: Dârü’n-Nahdati’l-‘Arabî, 1996.

Bilmen, Ömer Nasuhi. Büyük Tefsir Tarihi. İstanbul: Bilmen Yayınevi, 1973.

Büyük, Enes. Tefsirin Mahiyeti Sorunu. İstanbul: Ensar Neşriyat, 2019.

Çol, Muhammet. “Müfessirin İhtiyaç Duyduğu Kaideler Üzerine Sistematik Bir İnceleme Denemesi”. Harran Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 42 (Aralık 2019), 205-226.

Ebû Hayyân el-Endelüsî, Muhammed b. Yûsuf. el-Bahrü’l-muhît. thk. Sıdkî Muhammed Cemîl. Beyrut: Dârü’l-Fiker, 1420.

Ebû Mansûr el-Bağdâdî, Abdülkāhir b. Tâhir. el-Esmâʾ ve’s-sıfât. thk. Enes Muhammed Adnân eş-Şerfâvî. Dımaşk: Dârü’t-Takva, 2020/1442.

Ebû Nuaym el-İsfahânî, Ahmed b. Abdillâh b. İshâk. Hilyetü’l-evliyâʾ ve tabakātü’l-asfiyâ. Mısır: Matbaatü’s-Sa‘âdet, 1974.

Ebû Ubeyde, Ma’mer b. el-Müsennâ. Mecâzü’l-Kurʾân. thk. Mehmed Fuat Sezgin. Kahire: Mektebetü’l-Hanci, 1381.

Ebü’l-Mu‘în en-Nesefî, Meymûn b. Muhammed. Tebsıratü’l-edille fî usûli’d-dîn. thk. Salame Claude. Dımaşk: Institut Français de Damas, 1990.

Erkaya, Mahmud Esad. “Kur’ân ve Tasavvuf”. Ed. Ahmet Cahid Haksever. 55-81. Sosyal Bilimlerde Disiplinlerarası Çalışmanın İmkânı: Tasavvuf Örneği. Ankara: Ankara Üniversitesi Basımevi, 2022.

Fahrüddîn er-Râzî, Ebû Abdillâh Muhammed b. Ömer. Mefâtîhu’l-gayb. Beyrut: Dâru İhyâi’t-Türâs, 1420.

Gazzâlî, Ebû Hâmid Muhammed b. Muhammed. el-Maksidü’l-esnâ fî şerhi esmâʾillâhi’l-hüsnâ. Cidde: Dârü’l-Minhâc, 2020.

Gazzâlî, Ebû Hâmid Muhammed b. Muhammed. İhyâʾü ʿulûmi’d-dîn. thk. Ali Muhammed Mustafa - Saîd el-Mehâsinî. Dımeşk: Dârü’l-Feyhâ, 2022.

Gördük, Yunus Emre. Tarihsel ve Metodolojik Açıdan İşârî Tefsir. İstanbul: İnsan Yayınları, 2013.

Gürler, Kadir. “Kur’ân’ın Re’y ile Tefsirini Yasaklayan Rivâyetlere Eleştirel Bir Yaklaşım”. Gazi Üniversitesi Çorum İlahiyat Fakültesi Dergisi 3/5 (2004), 17-46.

Hatîb el-Bağdâdî, Ebû Bekr Ahmed b. Alî. İktizâʾü’l-ʿilm el-ʿamel. thk. Ebî Abdullâh ed-Dânî. Beyrut: Dârü’l-Lü’lüe, 2020/1441.

İbn Asâkir, Ebü’l-Kâsım. Zemmü men lâ yaʿmelü bi-ʿilmihî. thk. Ahmed Bezre. Dımaşk: Dârü’l-Me’mun li’t-Türas, 1990.

İbn Âşûr, Muhammed et-Tâhir. et-Tahrîr ve’t-tenvîr. Tunus: Dârü’t-Tûnisiyye, 1984.

İbn Cüzey, Ebü’l-Kâsım Muhammed b. Ahmed el-Kelbî. et-Teshîl li-ʿulûmi’t-tenzîl. thk. Muhammed Sâlim Hâşim. Beyrut: Dârü’l-Kütübi’l-‘İlmiyye, 1995.

İbn Kesîr, Ebü’l-Fidâ. Tefsîrü’l-Kurʾâni’l-ʿazîm. thk. Muhammed Hüseyin. Beyrut: Dârü’l-Kütübi’l-‘İlmiyye, 1419.

İbn Manzûr, Ebü’l-Fazl Cemâlüddîn Muhammed b. Mükerrem. Lisânü’l-‘Arab. Beyrut: Dârü’s-Sâdır, 1414.

Kâfiyeci, Muhyiddîn Muhammed b. Süleyman. et-Teysîr fî kavâʿidi ʿilmi’t-tefsîr. thk. Enver Mahmûd el-Mursî. Tanta: Dârü’s-Sahâbe, 2007.

Karagöz, İsmail. Esma-i Hüsna. Ankara, Diyanet İşleri Başkanlığı Yayınları, 2007.

Kaya, Mesut. “Dönemsel İlmî Şartların Müfessirin Donanımı Üzerindeki Belirleyiciliği-Klasik ve Modern Dönem Mukayesesi”. Marife Dini Araştırmalar Dergisi 13/3 (2013), 9-31.

Kelabâzî, Ebû Bekr Muhammed b. İbrâhîm. Bahrü’l-fevâʾid. thk. Muhammed Hasan - Ahmed Ferîd. Beyrut: Dârü’l-Kütübi’l-‘İlmiyye, 1999.

Koçyiğit, Hikmet. Müfessirin Nitelikleri Üzerine. İstanbul: Pınar Yayınları, 2015.

Kurtubî, Ebû Abdillâh Muhammed b. Ahmed. el-Câmiʿ li-ahkâmi’l-Kurʾân. thk. Ahmed Berdûnî - İbrahim Ettafeyyiş. Kahire: Dârü’l-Kütübi’l-Mısriyye, 1964.

Kurtubî, Ebû Abdillâh Muhammed b. Ahmed. el-Esnâ fî şerhi esmâʾillâhi’l-hüsnâ. thk. Âdil Ahmed İbrâhîm. Mansûra: Mektebetu Feyyâz, 2017.

Mâtürîdî, Ebû Mansûr Muhammed b. Muhammed. Teʾvîlâtü’l-Kurʾân. thk. Ahmet Vanlıoğlu, İstanbul: Dârü’l-Mîzân, 2007.

Molla Fenâri. ʿAynü’l-aʿyân. İstanbul: Dersaadet, 1325.

Muhâsibî, Ebû Abdillâh el-Hâris b. Esed. el-ʿAkl ve fehmü’l-Kurʾân. thk. Hüseyin Kuvvetli. İrbid: Dârü’l-Fikr, 1971.

Râgıb el-İsfahânî, Ebü’l-Kāsım Hüseyn b. Muhammed. Mukaddimetü Tefsîri’r-Râgib. thk. Celaleddin Divelekci. İstanbul: Klasik Yayınları, 2021.

Sa’deddîn et-Teftâzânî Mesûd b. Ömer. Şerhu’l-Makāsıd. thk. Abdurrahman Umeyre. Beyrut: Âlemü’l-Kütüb, 1989.

Süyûtî, Ebü’l-Fazl Celaleddîn Abdurrahmân b. Ebî Bekr. el-İtkân fî ʿulûmi’l-Kurʾân. thk. Mustafa Dîb el-Buga. Dımeşk: Dârü’l-Mustafâ, 2008.

Şemseddîn el-İsfahânî, Ebü’s-Senâ Mahmûd b. Abdirrahmân. el-Mukaddimât. thk. Muhammed Abdürrahîm. Dubai: Câizetü Dubâî ed-Düvelî, 2019.

Taberî, Ebû Ca‘fer Muhammed b. Cerîr. Câmiʿu’l-beyân ʿan teʾvîli âyi’l-Kurʾân. Mekke: Dârü’t-Terbiyeti ve’t-Türâs, ts.

Tahhân, Huzeyfe Abdurrahîm. el-Mevhibe ve eseruhâ fi’t-tefsîr. Katar: Câmi‘atü Katar, Külliyetü’ş-Şerî‘a ve’d-Dirâsâti’l-İslâmiyye, Yüksek Lisans Tezi, 2019.

Topaloğlu, Bekir. “Vehhâb”. TDV İslâm Ansiklopedisi. Erişim 21 Nisan 2024. https://islamansiklopedisi.org.tr/vehhab

Tûfî, Ebü’r-Rebî‘ Necmüddîn Süleymân b. Abdilkavî. el-İksîr fi ʿilmi’t-tefsîr. thk. Abdülkadir Hüseyin. Kahire: Mektebetü’l-âdab, 2002.

Yüksek, Muhammed İsa - Ayyıldız, Mahmut. Hanefî-Mâtürîdî Tefsir Usulünün Temelleri. Trabzon: Kalem Yayınevi, 2020.

Yüksek, Muhammed İsa. “Muhâsibî’nin Fehmü’l-Kur’ân’ı Bağlamında Kur’an’ı Anlamanın Neliği/Tefsir İlminin Öncülleri”, Cumhuriyet İlahiyat Dergisi 27/2 (2023), 538-558.

Yüksel, Muhammed Bahaeddin. “Kur’ân Tefsirinde Sahabenin Rey Yaklaşımı”. Eskiyeni 42 (Eylül 2020), 851-880.

Zerkeşî, Ebû Abdillâh Bedrüddîn Muhammed b. Bahâdır. el-Burhân fî ʿulûmi’l-Kurʾân. thk. Mustafa Abdulkadir Atâ. Beyrut: Dârü’l-Fikr, 2001.

İndir

Yayınlanmış

2024-12-15