Ayrımların Eşiğinde Hanefî-Mâtürîdî Tefsir Geleneği: İmkânı ve Özgünlüğü

Yazarlar

DOI:

https://doi.org/10.30523/

Anahtar Kelimeler:

Tefsir- Kur’ân- Ebû Hanîfe- Mâtürîdî- Ömer en-Nesefî

Öz

Bu makale, Ehl-i Sünnet Tefsir Geleneğinin tek tip olmadığını ve aslında bu gelenek içerisinde -kısmen farklılaşsa da -temel kabuller ve yöntem açısından Hanefî-Mâtürîdî düşüncesi merkezinde inşa edilmiş tefsirlerin de bulunabileceği şeklindeki bir hipotezi temellendirmeyi konu ve hedef edinmiştir. Bu maksatla öncelikle rivayet ve dirayet tefsiri ayrımının Hanefî-Mâtürîdî geleneğinde farklı bir duruma işaret ettiği tartışılacak ve hipotez bu bağlamda değerlendirilecektir. Tefsir geleneğinin neredeyse on dört asırlık uzun bir dönemden oluşması nedeniyle çalışma Ebû Hanife (ö. 150/767), Ebû Mansûr el-Mâtürîdî ve Ömer en-Nesefi (ö. 537/1142) ile sınırlı tutulmuştur. Bu çerçevede öncelikle Ebû Hanife’nin Kur’ân âyetlerine yönelik tasnifi ile tefsir kaynaklarının Kur’ân’ı anlamadaki rolü üzerinde durulmuştur. Ardından Mâtürîdî’nin bilgi nazariyesine temas edilmiştir. Zira Mâtürîdî, Te’vîlâtü’l-Kur’ân adlı eserini esasen bilgi nazariyesi merkezinde oluşturmuştur. Bu husus aynı zamanda onun, söz konusu eserinin girişinde zikrettiği şartların daha iyi anlaşılmasına katkı sağlayacaktır. Bunun içinde makalede Te’vîlâtü’l-Kur’ân şarihi Alâüddîn es-Semerkandî’nin (ö. 539/1144) açıklamalarından yararlanılmıştır. Tefsir Geleneğinde Hanefî-Mâtürîdî çizgisinin takip edildiğini delillendirmek adına Ömer en-Nesefî’nin et-Teysîr fi’t-Tefsîr adlı eser, tefsirin kaynakları bağlamında mukayeseli bir yöntem ile incelenmiştir. Eserlerin mukayesesi neticesinde -her bir müfessirin biricik olması nedeniyle kısmi farklılıklar olsa da- Nesefî’nin Mâtürîdî’yi takip ettiği görülmüştür. Böylece Ehl-i Sünnet Tefsir Geleneğinde baskın bir rol üstlenen anlayıştan farklı bir damarın bulunduğu neticesine varılmıştır.

Yazar Biyografisi

  • Prof. Dr. Ali KARATAŞ, Sakarya Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Temel İslam Bilimleri Bölümü Tefsir Anabilim Dalı

    Amasya’nın Gümüşhacıköy ilçesinde doğdu (1977). İlk ve orta öğrenimini burada tamamladı (1994). On Dokuz Mayıs Üniversitesi İlahiyat Fakültesi’nden mezun oldu (1999). On yılı aşkın bir süre Milli Eğitim Bakanlığı’na bağlı okullarda öğretmen olarak görev yaptı. “Süleyman Ateş’in Yüce Kur’an’ın Çağdaş Tefsiri ve Tasavvufi Yönü” isimli tezi ile Dicle Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü’nden yüksek lisans diploması aldı (2002). Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü’nde “Mâtürîdî’nin Te’vilâtü’l-Kur’ân’ında Kur’ân’ı Kur’ân’la Tefsir” teziyle doktorasını tamamladı (2011). Bartın ve Pamukkale Üniversiteleri’nde çalıştı. Bu görevleri esnasında dekan yardımcılığı görevinde de bulundu. Kale Meslek Yüksekokulu müdürü olarak çalıştı. Şu an Sakarya Üniversitesi İlahiyat Fakültesinde görev yapmaktadır. Karataş’ın Mart 2014’te “İmam Mâtürîdî’nin Kur’ân Anlayışı ve Kur’ân’ı Kur’ân’la Te’vîl Yöntemi” ve 2015’te “Tefsir Geleneğinde Rivayet” adlı kitapları yayımlandı. Alanıyla ilgili kitaplarda bölümler yazdı. Editörlüğünde yayınlanan kitapları bulunan Karataş’ın, uluslararası ve ulusal hakemli dergilerde yayımlanmış makaleleri ve bildirileri bulunmaktadır. Tefsir Araştırmaları Dergisi’nin (TADER) editörlüğünü de yürüten Karataş, 04.04.2016 yılında doçent unvanını aldı ve 5 Temmuz 2021'de profesörlük kadrosuna atandı.

Referanslar

Abacı, Harun. Kur’ân’ın Mâtürîdî Yorumu Te’vîlâtü’l-Kur’ân’da Mu’tezile Tenkidinin Dilbilimsel Temelleri. Ankara: Fecr Yayınları, 2000.

Aksoy, Soner. “Rivayetlere Yaklaşımı Bağlamında Mâtürîdî’nin Tefsirinde Bilmeye İhtiyaç Duymadığı Hususlara Dair Bir İnceleme”. Bir Müfessir Olarak İmam Mâtürîdî. İstanbul: Kitabî Yayınları, 2022.

Aydın, Muhammed. “Rivayet Tefsiri Kavramı ve Kur’ân’ın Kur’ân’la Tefsiri: Eleştirel Bir Yaklaşım”, Sakarya Üniversitesi ilahiyat Fakültesi Dergisi 2/20 (2009), 1-32. https://doi.org/10.17335/suifd.89056.

Aydınlı, Abdullah. “Ehl-i Hadîs”, Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. Erişim 31.08.2020. https://islamansiklopedisi.org.tr/ehl-i-hadis#1.

Aygün, Abdullah. “Tefsirlerin Rivayet ve Dirayet Ayrımının Sorunları”, Gümüşhane Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 4/8 (2015), 140-160.

Büyük, Enes. “Mâtürîdi’nin Tefsir-Te’vîl Ayrımı ve Bunun Te’vilât’taki Pratik Değeri Üzerine Bir İnceleme”. Cumhuriyet İlahiyat Dergisi 23/1 (2019), 212-232. https://doi.org/10.18505/cuid.520370.

Çakır, Erkan. “Tefsirde Bir İlke Olarak Tevakkuf -Ebû Mansûr Mâturîdî Örneği”. İslâmi Araştırmalar 39/3 (2018), 626-641.

Dinç, Ömer. “Mâtüridî Bir Tefsir Geleneğinin Kurucusu Mudur? Mâtüridî’yi Esas Alması Bağlamında Ömer En-Nesefî’nin Tevîl Meselesine Yaklaşımı Üzerine Bir İnceleme”. Tefsir Araştırmaları Dergisi 6/1 (2022), 341-364. https://doi.org/10.31121/tader.1072522.

Dinç, Ömer. Erken Dönem Tefsir Geleneğinde Nakil Anlayışı. İstanbul: İslam Araştırmaları Merkezi (İSAM), 2022.

Dinç, Ömer. “Hanefî-Mâtürîdî Tefsir Geleneğinin Bir Temsilcisi Olarak İbn Kemal’in Nesh Meselesine Yaklaşımı”. Uluslararası Kemalpaşazâde (İbn Kemal) Sempozyumu Bildirileri 2. ed. Murat Demirkol vd. (Ankara: Fecr Yayınları, 2022), 245-261.

Ebû Hanîfe, Numan b. Sabit. el-Âlim ve’l-Müteallim, (İmâm- A’zam’ın Beş Eseri içinde). çev. Mustafa Öz. İstanbul: y.y., 1981.

Ebû Hanîfe, Numan b. Sabit. el-Fıkhu’l-Ebsat, (İmâm- A’zam’ın Beş Eseri içinde). çev. Mustafa Öz. İstanbul: y.y., 1981.

Gengil, Veysel. Mâtürîdî’de Tefsirin İmkânı. İstanbul, İz Yayıncılık, 2021.

Gengil, Veysel. “Mâtürîdî’nin Te’vîlâtü’l-Kur’ân’da Bazı Tasavvufî Kavramlara Yaklaşımı.” Diyanet İlmi Dergi 54/2 (2020), 309-334.

Gengil, Veysel. Taberî ve Mâtürîdî’den Hareketle Farklı Bir Tasnif Denemesi: Ehl-i Hadîs Ehl-i Re’y Tefsirleri. Kilis 7 Aralık Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi. 7/1 (2020), 113-152. https://doi.org/10.46353/k7auifd.639319.

Gürler, Kadir. “Ekolleşme Sürecinde Ehl-i Hadis’in Dini Anlam(landırm)a Yöntemi”. Dinî Araştırmalar. 7/24 (2006), 27-58.

Karataş, Ali. İmâm Mâtürîdî’nin Kur’ân Anlayışı ve Kur’ân’ı Kur’ân’la Tefsir Yöntemi. İstanbul: Yesevi Yayıncılık, 2014.

Karataş, Ali - Dinç, Ömer. “Rivayet Tefsirinin Bir Yöntem Olup Olmadığı Meselesi Üzerine Bir Değerlendirme”. Tefsirde Rivayet Eksenli Okumaların Kritiği. Ed. Abdurrahman Ensari, Maşallah Turan, Kutbettin Ekinci. Mardin: Mardin Artuklu Üniversitesi Yayınları, 2021.

Karataş, Şuayip. Kur’ân’ın Konusu Olarak Melekler. 2. Basım. İstanbul: İFAV Yay., 2023.

Karataş, Şuayip. “Kur’ân’da Tevhidin Zıttı Olarak Şirk Kavramı”. Hz. İbrâhim (a.s.) ve Nübüvvet Sempozyumu. ed. Atilla Yargıcı - Mahmut Öztürk. 1/199-222. Urfa: Nida Akademi Yayınları, 2019.

Keskin, Hasan. “Ebû Hanîfe’nin Beş Risâlesinde Bazı Tefsir Problemlerine Yaklaşımı”. İslâmî Araştırmalar. 15/1-2 (2002). 221-239.

Maden, Şükrü. “Mâtürîdî’nin Müfessirlerin Çoğunluğunun Görüşüne Muhalif Yorumları ve Gerekçeleri” Diyanet İlmi Dergi 55 (2019), 715-749

el-Mâtürîdî, Ebû Mansûr Muhamed b. Muhammed b. Mahmûd. Te’vîlâtü’l-Kur’ân. thk. Bekir Topaloğlu, nşr. Ahmed Vanlıoğlu vd. İstanbul: Mizân Yayınları, 2005-2010.

Nesefî, Ebû Hafs Necmuddîn Ömer et-Teysîr fi’t-tefsir. thk. Mahir Edip vd. 15 Cilt. İstanbul: Dârü’l-Lübâb, 2019.

Nesefî, Necmüddîn Ömer. et-Teysîr fi’t-tefsîr. çev. Muhammed Coşkun vd. İstanbul: Türkiye Yazma Eserler Kurumu Başkanlığı Yayınları, 2019.

Öztürk, Mustafa. “Tefsir Geleneğinde Selefîlik Ekolü, İlahiyat Akademi”. Altı Aylık Uluslararası Akademik Araştırma Dergisi, 1/1-2 (2015), 195-252.

Semerkandî, Alâaddîn. Şerḥu Teʾvîlâti’l-Ḳurʾân. İstanbul: Süleymaniye Kütüphanesi, Medine, 179, 1a-1034a.

Tok, Fatih. İmâmı Âzâm Ebû Hânîfe’nin Kur’an Anlayışı. İstanbul: KURAMER, 2017.

Yıldırım, Akif. Tefsir Usûlü’nün Mâhiyeti. İstanbul: DBY Yayınları, 2021.

İndir

Yayınlanmış

2023-06-15