Hanefî Usûlcülere Göre İllete Yöneltilen Kalb ve Akis İtirazları

Yazarlar

DOI:

https://doi.org/10.30523/mutefekkir.1128631

Anahtar Kelimeler:

Usûl-i Fıkıh- Kıyas- İllet- Kalb- Akis

Öz

Fıkıh usûlünde hüküm çıkarma yöntemleri arasında en önemli konulardan biri olan kıyas, asıl ile ferʿi birleştiren bir illetten dolayı ferʿi asla hamledip, aralarındaki benzerlikten ötürü aslın hükmünü ferʿe uygulamayı ifade etmektedir. Asıl, ferʿ, aslın hükmü ve illet olmak üzere dört ana temel üzerine oturtulan kıyas konusunda tartışmaların en fazla yapıldığı mesele illettir. Usûlcüler illetin mahiyeti, kısımları, şartları ve tespit yollarını ele alarak incelemiş ve bu bağlamda farklı görüşler ileri sürmüşlerdir. Usûlcülerin illet konusunda ihtilaf ettikleri konulardan birisi de illete yöneltilen itirazlardır. Her ne kadar illete yöneltilen itirazlar cedel ilminin konusu olsa da usûl eserlerinin büyük çoğunluğunda bunlara yer verilmiştir. İllete yöneltilen itirazların sayısı hakkında usûlcülerin bir ittifakı bulunmamaktadır. Hatta aynı ekole mensup usûlcüler arasında bile illete yöneltilen itirazlar hakkında farklı sayıların ileri sürüldüğü görülmektedir. Araştırma konumuz olan kalb ve akis, illete yöneltilen itirazlardandır. Kalb, illete yönelik geçerli bir itiraz kabul edilirken kalbü’t-tesviye olarak isimlendirilen ve hakikatte kalb olan akisin ise geçerli bir itiraz olup olmaması hususunda farklı görüşler ileri sürülmüştür. Kimi usûlcüler tarafından zayıf ve fasit bir itiraz olarak kabul edilen akis, kimi usûlcüler tarafından ise geçerli bir itiraz olarak görülmüştür. Bu çalışmada Hanefî usûlcülere göre illete yöneltilen itirazlardan kalb ve akis konuları ele alınıp incelenecektir.

Referanslar

Âbâdî, Muhammed Abdülhak b. Fazlhak. Mirkât. Karachi: Mektebetü’l-Büşrâ, 2. Basım, 2011.

Abdülhamîd, Muhammed Muhyiddin. Tartışma Usûlü. çev. Serkan Çetin. Ravza Yayınları, 2019.

Ahterî, Muslihuddin Mustafa. Ahterî-i kebîr. İstanbul: Matbaatu Âmire, 1310.

Âmidî, Ebü’l-Hasen Seyfüddîn Ali b. Muhammed b. Sâlim. el-İhkâm fî usûli’l-ahkâm. thk. Abdürrezzâk Afîfî. 4 Cilt. Beyrut: Mektebetü’l-İslâmiyye, ts.

Apaydın, Yunus. İslâm Hukuk Usûlü. Kayseri: Kardeşler Ofset, 2016.

Âsım, Seyyit Ahmed. Kâmus Tercümesi, ts.

Attâr, Hasan b. Muhammed. Hâşiyetü’l-Attâr. 2 Cilt. Beyrut: Dârü’l-Kütübi’l-İlmiyye, ts.

Başoğlu, Tuncay. Hicri Beşinci Asır Fıkıh Usûlü Eserlerinde İllet Tartışmaları. İstanbul: Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Doktora Tezi, 2001.

Başoğlu, Tuncay. “İlleti Tespit Metotlarından Tard ve Tard Ehline Yönelik Tenkitler”. Sakarya Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 4/6 (2002), 141-160.

Bilmen, Ömer Nasuhi. Hukukı İslâmiyye ve Istilahatı Fikhiyye Kamusu. 8 Cilt. İstanbul: Bilmen Yayınevi, ts.

Buhârî, Alâüddîn Abdülazîz b. Ahmed b. Muhammed. Keşfü’l-esrâr fî şerhi Usûli’l-Pezdevî. 4 Cilt. Beyrut: Dârü’l-Kütübi’l-İlmiyye, 1418.

Candan, Abdurrahman. İslâm Hukukunda İllet Tespit Yöntemleri. Konya: Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Doktora Tezi, 2005.

Cevdet Paşa, Ahmed. Miʿyâr-ı Sedâd. İstanbul: Karabet ve Kasbar Matbaası, 2. Basım, 1303.

Cüveynî, Abdulmelik b. Abdullah. el-Burhân. thk. Salâh b. Muhammed Uveyde. 2 Cilt. Beyrut: Dârü’l-Kütübi’l-İlmiyye, 1418.

Cüveynî, Abdülmelik b. Abdullah b. Yusuf. Telhîs fî usûli’l-fıkh. 3 Cilt. Beyrut: Dârü’l-Beşâiri’l-İslâmî, ts.

Çalış, Halit. “Kâsır İlletle Ta’lil Tartışmalarına Metodolojik Bir Katkı”. Usul İslâm Araştırmaları 4/4 (2005), 73-98.

Debûsî, Ebû Zeyd Abdullah b. Ömer. Takvîmü’l-edille. thk. Muhyüddin Halil. Beyrut: Dârü’l-Kütübi’l-İlmiyye, 1421.

Duman, Soner. İlk Dönem Hanefî Usûlünde İllet Tartışmaları. İstanbul: Kitabi Yayınevi, 2010.

Ebherî, Esîrüddîn el-Mufaddal b. Ömer. Ebherî Îsâgûcî ve Şerhi. çev. Ferruh Özpilavcı. İstanbul: Lıtera Yayıncılık, 3. Basım, 2020.

Ebherî, Esîrüddîn el-Mufaddal b. Ömer. İsagoci Tercümesi. çev. Talha Alp. İstanbul: Yasin Yayınevi, 2012.

Ebherî, Esîrüddîn el-Mufaddal b. Ömer. Îsâğûcî. thk. Muhammed Can. İstanbul: Şefkat Yayıncılık, 2013.

Ebherî, Esîrüddîn el-Mufaddal b. Ömer. Îsâğûcî Mantığa Giriş. çev. Hüseyin Sarıoğlu. Ankara: TÜBA, 2016.

Ebherî, Esîrüddîn el-Mufaddal b. Ömer. Îsâğûcî ve Tercümesi. çev. Nevzat H. Yanık - M. Sadi Çögenli. Erzurum: Kültür ve Eğitim Vakfı, 1999.

Emiroğlu, İbrahim. Klasik Mantığa Giriş. Ankara: Elis Yayınları, 11. Basım, 2014.

Ensâri, Zekeriyya b. Muhammed b. Ahmed. Ğâyetü’l-vusûl. Mısır: Dârü’l-Kütübi’l-Arabiyye, ts.

Es’ad, Mahmud. Telhîs-i usûl-i fıkh. İzmir: M. Nikolaydi, 2. Basım, 1313.

Gazzâlî, Ebû Hâmid Muhammed b. Muhammed. el-Menhûl. thk. Muhammed Hasan Heyto. Beyrut: Dârü’l-Fikr, 1419.

Gazzâlî, Ebû Hâmid Muhammed b. Muhammed. el-Müstasfâ. thk. Muhammed Abduşşâfî. Beyrut: Dârü’l-Kütübi’l-İlmiyye, 1413.

Gelenbevî, İsmail. Şerhu Îsâğûcî. thk. Abdullah Hiçdönmez. İstanbul: Mektebetü’l-Hanefiyye, ts.

Gezgin, Y. Erdem. “Fıkıh Usulü”. İslami İlimlere Giriş. ed. Mahmut Samar. 94-128. İstanbul: Hikmetevi, 2021.

Habbâzî, Celaleddin Ebû Muhammed Ömer. Müğnî fî usûli’l-fıkh. thk. Muhammed Mazhar. Mekke, 1403.

Hıra, Ayhan. “Hanefîler Dışındaki Usûlcülere Göre İllete Yöneltilen Men’/Mümânaa İtirazı”. Türkiye İlahiyat Araştırmaları Dergisi 5/1 (2021), 180-208.

İbn Manzûr, Muhammed b. Mükerrem b. Ali b. Ahmed. Lisânü’l-Arab. 15 Cilt. Beyrut: Dâru Sâdır, 1414.

İbnü’l-Hâcib, Cemâlüddîn Osman b. Ömer b. Ebî Bekr. Muhtasar. thk. Nezîr Hamâdî. 2 Cilt. Beyrut: Dâru İbn Hazm, 1426.

İzmirli, İsmail Hakkı. İlm-i Hilâf. İstanbul: Hukuk Matbaası, 1330.

Kâtibî, Ali b. Ömer b. Ali. Risâletü’ş-Şemsiyye. thk. Ferruh Özpilavcı. İstanbul: Lıtera Yayıncılık, 2. Basım, 2021.

Manisevî, Muhammed Hasan. Muğni’t-tullâb. thk. Muhammed Can. İstanbul: Şefkat Yayıncılık, 2013.

Mansur, Koçinkağ. “Şemseddîn el-İsfahânî’ye Göre İlletin Red Yolları”. Kilitbahir 15 (2019), 296-317.

Mansûr-Billâh, Abdullah b. Hamza. Safvetü’l-ihtiyâr. Yemen: Merkezü Ehl-i Beyt, 1423.

Meydânî, Abdurrahman Hasan. Davâbitü’l-ma’rife. Dımaşk: Dârü’l-Kalem, 12. Basım, 2011.

Molla Hüsrev, Mehmed. Mirʾâtü’l-usûl. İstanbul: Salah Bilici Kitabevi, 1966.

Nesefî, Abdullah b. Ahmed. Şerhu’l-Müntehab fî usûli’l-mezheb. thk. Salim Öğüt, ts.

Okur, Hüseyin. “Kıyas İşleminde İllet Birliğinin Sağlanamaması Hali: Kıyas Ma’a’l-Fârık”. İslâm Hukuku Araştırmaları Dergisi 36 (2020), 17-48.

Özdemir, İbrahim. Usûl-i Fıkıh’ta Ta’lîl Tartışmaları (Hicrî IV-VIII. Asırlar). Diyarbakır: Dicle Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Doktora Tezi, 2013.

Pezdevî, Ali b. Muhammed. Usûlü’l-Pezdevî. thk. Sâid Bekdâş. Medine: Dârü’s-Sirâc, 2. Basım, 1438.

Râzî, Fahrüddin Muhammed b. Ömer. Mahsûl. thk. Taha Câbir Ulvânî. Beyrut: Müessesetü’r-Risâle, 3. Basım, 1418.

Sem’ânî, Ebü’l-Muzaffer Mansur b. Muhammed. Kavâtı’u’l-edille. thk. Muhammed Hasan Şâfiî. 2 Cilt. Beyrut: Dârü’l-Kütübi’l-İlmiyye, 1418.

Serahsî, Muhammed b. Ahmed. Usûlü’s-Serahsî. thk. Ebü’l-Vefâ Afgânî. 2 Cilt. Beyrut: Dârü’l-Kütübi’l-İlmiyye, 2. Basım, 1426.

Şâban, Zekiyüddin. İslâm Hukuk İlminin Esasları. çev. İ. Kâfi Dönmez. Ankara: TDV Yayınları, 30. Basım, 2018.

Şâşî, Nizamüddin Ebû Ali Ahmed. Usûlü’ş-Şâşî. Beyrut: Dârü’l-Kitâbi’l-Arabî, ts.

Şirvânî, Ahmed Hamdi. Levâmi’u’d-dekâik. çev. Hüseyin Örs - S. Erdem Örs. İstanbul: Türkiye Yazma Eserler Kurumu, 2017.

Tehânevî, Muhammed Aʿlâ b. Ali b. Muhammed. Keşşâfü ıstılâhâti’l-fünûn ve’l-ulûm. 2 Cilt. Beyrut: Mektebetü Lübnân, 1996.

Tûfî, Necmüddin Süleyman b. Abdilkavi. Şerhu Muhtasari’r-Ravza. thk. Abdullah b. Abdulmuhsin Türkî. 3 Cilt. Beyrut: Müessesetü’r-Risâle, 1407.

Ünver, A. Numan. Fıkıh İlminde Cedel Yönteminin Kullanımı (Ebû İshâk eş-Şîrâzî Örneği). Sakarya: Akademisyen Kitabevi, 2019.

Ünver, A. Numan. “İllete Yönelik Nakz İtirazı ve Nakza Karşı Cevaplar”. Sakarya Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 19/36 (2017), 1-15.

Ünver, Ahmet Numan. “Cedelin Fıkıh İlminde Kullanımı: Kudûrî ve Ebu’t-Tayyib Et-Taberî Arasındaki Bir Münâzara Bağlamında”. Sakarya Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 21/39 (2019), 67-91.

Zerkeşî, Bedreddin Muhammed b. Abdillah. Bahrü’l-muhît. 8 Cilt. Umman: Dârü’l-Kutubî, 1414.

İndir

Yayınlanmış

2022-06-15

Sayı

Bölüm

Araştırma