el-Keşşâf Tefsiri Özelinde Zemahşerî’nin Eleştirileri

Yazarlar

DOI:

https://doi.org/10.30523/mutefekkir.1034491

Anahtar Kelimeler:

Tefsir- Eleştiri- Mezhep- Zemahşerî- el-Keşşâf

Öz

Eleştiri, bir eleştirmenin olay, kişi ya da eserdeki yanlışı tespit edip doğruyu/hakikati ortaya çıkarma amacıyla yaptığı bir eylem olarak tanımlanır. İslam düşüncesinde de eleştiri önemli bir yer tutmaktadır. Birçok âlim çeşitli gerekçelerle farklı düşüncedeki insanları ve anlayış biçimlerini eleştirmiş, yanlış olduğunu düşündükleri hususları ortaya koymuşlardır. Bununla beraber zaman zaman eleştirilerin dozu artmış ve fikirden ziyade isimlerin üzerine yoğunlaşılmış, eleştiri adeta karşıt düşünceyi ilzam etme aracına dönüşmüştür. Tefsirde eleştiri geleneği açısından öne çıkan kişiliklerden biri de Zemahşerî’dir. O, mensubu olduğu Muʿtezile mezhebi eksenindeki yorumlarından dolayı özellikle Sünnî anlayıştaki birçok âlim tarafından eleştirilmiştir. Bununla birlikte onun, el-Keşşâf adlı tefsiri incelendiğinde kendisinin de Sünnî gelenek başta olmak üzere çeşitli kişi ve anlayışa eleştirilerde bulunduğu görülmektedir. Kendisine yöneltilen eleştirilerle tanınan müfessirin, başka kişi ve düşüncelere yönelttiği eleştiriler bugüne kadar müstakil bir araştırmada incelenmemiştir. Zemahşerî’nin, farklı kişi ve düşünce yapılarına yönelttiği eleştirilerinin konu edindiği bu çalışmada el-Keşşâf adlı eseri bütüncül bir gözle ele alınmış, onun tefsir, mezhep ve toplumsal konulara yoğunlaştığı görülmüştür.

Referanslar

Altay, Şeyma. “Mu‘tezilî Müfessir Zemahşerî’nin Tasavvufa Yaklaşımı”. Dergiabant 9 / 1 (Mayıs 2021), 518-542. https://doi.org/10.33931/abuifd.911893

Ağırkaya, Güven. “Tefsirde Bid’at Nitelendirmeleri: Zemahşerî Örneği”. Bilimname 41 (Mayıs 2020), 863-902. https://doi.org/10.28949/bilimname.681061

Bağdâdî, Hatip. Târih-u Bağdâd ev Medîneti’s-Selam. thk. Beşşâr Avvâd, 17 Cilt. Beyrut: Dâru’l-Garbi’ş-İslâm, 2020,

Beyhakî, Ebû Bekr Ahmed. Şuʿabü’l-îmân. nşr. M. Saîd b. Besyûnî Zağlûl 9 Cilt. Beyrut: Dâru’l-Kütübi’l-İlmiye, 2000.

Buhârî, İsmail b. İbrâhim. Kitâbu’t-târîhi’l-kebîr. thk. Abdülmuîd Han, 3 Cilt. Beyrut: Dâru’l-Kütübi’l-İlmiye, t.y.

Buhârî, Ebû Abdillâh Muhammed b. İsmâîl. Sahîhu Buhârî, İstanbul: el-Mektebetü’l-İslâmî, ts.

Boyalık, Mehmet Taha. el-Keşşâf Literatürü- Zemahşerî’nin Tefsir Klasiğinin Etki Tarihi. İstanbul: İsam Yayınları, 2019.

Cevdet Bey. Tefsir Usulü ve Tarihi. Sad. Mustafa Özel. İstanbul: Kayıhan Yayınları, 2005.

Cüveynî, Mustafa Sâvî. Menhecü’z-Zemahşerî fî tefsîri’l-Kurʾân ve beyânü iʿcâzih. 2. Baskı. Kahire: Dâru’l-Meârif, t.y.

Çiçek, Hacı. “Zemahşerî’nin Atvâqu’z-Zeheb, el-Kelimu’n-Nevâbiğ ve Maqâmât Adlı Eserlerinde Kişiyi İnşa Eden Özelliklerin Analitik Kritiği". Şarkiyat 8 / 2 (Kasım 2016), 841-859 .

Devellioğlu, Ferit. Osmanlıca-Türkçe Ansiklopedik Lûgat. Ankara: Aydın Yayınevi, 1999.

Endulûsî, Muhammed b. Yûsuf, Ebû Hayyân. el-Bahrü’l-muhît. thk. Âdil Ahmed-Ali Muhammed. 8 Cilt. Beyrut: Dâru’l-Kütübi’l-İlmiyye, 2010.

Eşarî, Ebû’l-Hasen. el-İbâne an usûli’d-diyâne. thk. Beşir Muhammed. Dımeşg: Mektebetü Dâru’l-Beyân, 1990.

Ebu Zehra, Muhammed. İmam Şafiî. çev. Osman Keskioğlu. Ankara: Diyanet İşleri Başkanlığı Yayınları, 2000.

Gümüşhanevi, Ahmed Ziyâüddîn. Ehli Sünnet İtikadı. İstanbul: Bedir Yayınları, 1980.

Hamidullah, Muhammed. “Usûl al-fıqh’ın Tarihi”. çev. Fuat Sezgin, İslâm Tetkikleri Enstitüsü Dergisi 2/1 (1956-1957), 1-18.

İbnü’l-Esîr, Ebü’l-Hasen İzzüddîn. el-Kâmil fi’t-târîh. thk. Muhammed Yusuf. 11 Cilt. Beyrut: Dâru’l-Kütübi’l-İlmiye, 1987.

İbn Haldun, Ebû Zeyd Veliyyüddîn Abdurrahmân b. Muhammed. Mukaddime. çev. Süleyman Uludağ. 2 Cilt. İstanbul: Dergah Yayınları, 2008.

İbn Mâce, Muhammed b. Yezid el-Kazvînî. Sünenü İbn Mâce. thk. Muhammed Fuâd Abdülbâkî 2 Cilt. b.y: Müessesetü’r-Risâle, ts.

İbnü’l-Müneyyir, Ebü’l-Abbâs Nâsırüddîn Ahmed b. Muhammed. el-İntisâf fîmâ tedammenehü’l-Keşşâf mine’l-iʿtizâl. Keşşaf Baskısı İçerisinde. thk: Halil Me’mûn. Lübnan: Dâru’l-Marife, 2005.

İbn Teymiye, Takıyyüddîn. Mukaddime fî usûli’t-tefsîr. thk. Adnan Zarzur, y.y. 1972.

Kâdı Abdülcebbâr, Ebü’l-Hasen. Şerhu’l-Usûli’l-hamse. thk. Abdülkerim Osman. 2 Cilt. Kahire: Mektebetü Vehbe, 1996.

Karataş, Şuayip. “Kur’ân Öncesi Cahiliye Toplumunun Melek İnancı”. Mütefekkir 6/11 (2019), 101-122. https://doi.org/10.30523/mutefekkir.584373

Karataş, Şuayip. “Kur’ân’da Tevhidin Zıttı Olarak Şirk Kavramı”. Hz. İbrâhim (a.s.) ve Nübüvvet Sempozyumu. ed. Atilla Yargıcı - Mahmut Öztürk. 1/199-222. Urfa, Nida Akademi Yayınları, 2019.

Katip Çelebi. Keşfu’z-zunûn. thk. Muhammed Abdülkadir Ata. 7 Cilt. Beyrut: Darü’l-Kütübi’l-İlmiye, 2008.

Kaya, Mehmet. Endülüs Tefsir Geleneğinde Eleştiri. Ankara: Fecr Yayınları, 2020.

Kaya, Mehmet. İ’râb Değerlendirmelerinin Kur’an’ın Anlaşılmasındaki Rolü -Zemahşerî Örneği. Çorum: Bir Medya, 2014.

Kaya, Mesut. Tefsir Geleneğinde el-Keşşâf Şerh ve Haşiyeleri Üzerine Bir İnceleme. İstanbul: İfav Yayınları, 2019.

el-Kurtubî, Ebû Abdillâh Muhammed b. Ahmed. el-Câmiʿ li-ahkâmi’l-Kurʾân. thk. Abdullah et-Türkî. 24 Cilt. Kahire: Müessesetü’r-Risâle, 2006.

Lâlekâî, İbnu’l-Hasen b. Mansur et-Taberî. Şerhu usûli iʿtikâdi Ehli’s-sünne ve’l-cemâʿa. Thk. Ebu Ya’kûb Neşet b. Kemal 2 Cilt. İskenderiye: Dâru’l-Basıra, ts.

Maşalı, Mehmet Emin. “Tefsirde Ehl-i Sünnet Savunması: İbnü’l-Müneyyir Örneği”. Marife: Dini Araştırmalar Dergisi [Bilimsel Birikim] 5/3 (2005), 61-89.

Mâtürîdî. Ebû Mansûr, Kitâbü’t-Tevhîd. Nşr. Bekir Topaloğlu–Muhammed Aruçi. Ankara: Neşriyâtü Vakfi’d-Diyâneti’t-Türkiye, 1438/2017.

Öz, Mustafa. İlhan Avni. “İmamet”. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi (Erişim 01 Ekim 2021). https://islamansiklopedisi.org.tr/imamet#1

Özel, Recep Orhan. Keşşaf Tefsirinin Kur’ân İlimleri Yönünden İncelenmesi. Samsun: On Dokuz Mayıs Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Doktora Tezi, 2012.

Öztürk, Mustafa, Mertoğlu, M. Suat. “Zemahşerî”, Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi (Erişim 20 Eylül 2021). https://islamansiklopedisi.org.tr/zemahseri

Parlatır, İsmail. Türkçe Sözlük. Ankara: Türk Tarih Kurumu, 1998.

Polat, Fethi Ahmet. İslam Tefsir Geleneğinde Akılcı Söyleme Yöneltilen Eleştiriler -Mu’tezîlî Zemahşerî’ye, Eş’arî İbnü’l-Müneyyir’in Eleştirileri-. İstanbul: İz Yayınları, 2007.

es-Sülemî, Ebû Abdirrahmân Muhammed b. Hüseyn. Hakâiku’t-tefsîr. thk. Seyyid İmrân. Beyrût: Dâru’l-Kütübi’l-İlmiye, 2001.

Taberî, Ebû Cafer Muhammed b. Cerîr. Câmiuʿl-beyân an te’vîli âyi’l-Kur’ân. thk. Mahmud Şâkir. 30 Cilt. Ürdün: Dâru’l-Aʿlem, 2006.

Tîbî, Şerefuddîn. Fütûhu’l-gayb fi’l-keşf ʿan gınâʿi’r-reyb. Thk. Ömer Hasan. 17 Cilt. Ürdün: Câizetu Dubeyy ed-Duveliyye li’l-Kur’âni’l-Kerîm, 2013.

Tirmîzî, Ebû İsâ Muhammed b. İsa. Sünen-ü Tirmîzî/ el-Câmiʻu’l-Kebîr. Thk. Beşşâr Avvâd Marûf 4 Cilt. Beyrut: Dâru’l-Garbi’l-İslâm, 1996.

Uçman, Abdullah. “Tenkit”, Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi (Erişim 15 Eylül 2021). https://islamansiklopedisi.org.tr/tenkit--edebi-tenkit#3-turk-edebiyati

Uzun, Nihat. İslam Tefsir Geleneğinde Muhalefet ve Eleştiri- Şihâbüddîn el-Hâfâcî’nin el-Beydâvî’ye Eleştirileri. Ankara: Ankara Okulu Yayınları: 2016.

Varol, M. Bahaüddin “Emevîler'in Hz. Ali ve Taraftarlarına Hakaret Politikası Üzerine”. İSTEM Dergisi 8 (Aralık 2006), 83-107.

Yağmur, Oğuzhan Şemseddin. Zemahşerî’nin Kur’ân’ı Yorumlama Yöntemi. İzmir: Dokuz Eylül Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Doktora Tezi, 2019.

Zehebî, Mîzânü’l-iʿtidâl fî nakdi’r-ricâl, thk. Adil AhmedAbdülmevcud, Ali Muhammed Muavvaz 8 Cilt. Beyrut: Dâru’l-Kütübi’l-İlmiye, 1995.

Zemahşerî, Ebü’l-Kâsım Mahmûd b. Ömer, Nevâbiqu’l-kelîm. çev. Ali Nâzîmâ. İstanbul: Şirket-i Mürettebiye Matbaası, h. 1303.

Zemahşerî, Ebü’l-Kâsım Mahmûd b. Ömer. Atvâqu’z-zeheb. Kahire, Nahbet’l-Ahbâr, h. 1304.

Zemahşerî, Ebü’l-Kâsım Mahmûd b. Ömer. el-Keşşâf ʿan hakâʾikı ġavâmizi’t-tenzîl ve ʿuyûni’l-ekâvîl fî vücûhi’t-teʾvîl. thk. Halil Me’mûn Lübnan: Dâru’l-Marife, 2005.

İndir

Yayınlanmış

2021-12-15

Sayı

Bölüm

Araştırma