Araştırma Makalesi

Şer‘î Naslar Bağlamında Nikâh Lafzı ve Fıkhî Tesiri

Cilt: 7 Sayı: 13 30 Haziran 2020
PDF İndir
TR EN

Şer‘î Naslar Bağlamında Nikâh Lafzı ve Fıkhî Tesiri

Öz

Bu makalenin konusu nikâh lafzının şerʻî naslardaki kullanımı ve bunun fıkhî tesiri hakkındadır. Nikâh lafzı lügatlerde birbirine katma, cem etme, akit ve cinsel ilişki gibi manalarda kullanılmaktadır. Şerʻî metinlerde muhtemel kelime anlamlarından hangisinin gerçek anlamda kullanıldığı hususu fakihler arasında tartışmaya neden olmuştur. Nikâh lafzının şer‘î naslardaki gerçek anlamının akit olduğunu belirten fakihler cinsel ilişki anlamının ise ancak mecazî olduğunu kabul etmişlerdir. Cumhurun kanaatini yansıtan bu görüşe göre nikâh sözcüğü şerʻî naslarda mecaz da olsa tek başına cinsel ilişki manasında kullanılamaz. Cinsel ilişki anlamının sözlükler yanında şerʻî metinlerde de gerçek anlamda kullanıldığını ifade eden Hanefî fakihler bu görüşe karşı çıkmıştır. İlgili âyetteki nikâh lafzına gerçek manada cinsel ilişki anlamı veren kimi sahabe ve tâbiîn âlimlerinin tercihleri dikkate alındığında Hanefîlerin bu konuda yalnız olmadığı görülmektedir. Bununla birlikte kimi âlimler, cinsel ilişki manasının Kur’ân’da gerçek veya mecazî yönden asla bulunmayacağını ileri sürmüştür. Onlara göre cinsel ilişki anlamının Kur’ân’da sarih/açık lafızlarla ifade edilmesi ilahî metinlerin üslup ve mahiyetine uygun değildir. Çünkü Allah Teâlâ cinsel ilişkiyi doğrudan sarih lafızlarla değil kinayeli lafızlarla nitelemiştir.

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

  1. Abdulhamid, Muhammed Muhyiddîn. el-Ahvâlu’ş-şahsiyye fî’ş-şerî‘ati’l-İslâmiyye. İstanbul: el-Mektebetü’l-Hanîfiyye, ts.
  2. Ahmed b. Hanbel, Ebû Abdullah. el-Müsned. thk. Şuʻayb el-Arnaût vd. 50 Cilt. Beyrut: Müessesetü’r-Risâle, 1995-2001.
  3. Alaeddin el-Balî, Ali b. Muhammed b. Abbas. el-İhtiyârâtu’l-fıkhiyye min fetâvâ Şeyhi’l-İslâm İbn Teymiyye. thk. Muhammed Hâmid el-Fakî. Kahire: Matba‘atu’s-Sünneti’l-Muhammediyye, 1950.
  4. Ali el-Kârî, Ebu’l-Hasan Nureddin. Fethu babi’l-inâye bi-şerhi’n-Nukâye. nşr. Muhammed Nizâr Temîm ve Heysem Nizâr Temîm. 3 Cilt. Beyrut: Dâru’l-Erkam b. Ebi’l-Erkam, 1997.
  5. Atar, Fahreddin. “Nikâh”. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. 33/112-117. İstanbul: TDV Yayınları, 2007.
  6. Aynî, Bedreddin Muhammed b. Ahmed. ‘Umdetü’l-kârî şerhu Sahîhi’l-Buhârî. 25 Cilt. Beyrut: Dâru’l-Fikr, ts.
  7. Bilmen, Ömer Nasuhi. Hukukı İslâmiyye ve Istılahatı Fıkhiyye Kamusu. 8 Cilt. İstanbul: Bilmen Yayınevi, 1976.
  8. Buhârî, Ebû Abdullah Muhammed b. İsmâil. Sahîhu’l-Buhârî. thk. Mustafa Dîb el-Buğâ. 6 Cilt. Beyrut: Dâru İbn Kesîr 1993.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

Din Araştırmaları

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yayımlanma Tarihi

30 Haziran 2020

Gönderilme Tarihi

22 Ocak 2020

Kabul Tarihi

30 Haziran 2020

Yayımlandığı Sayı

Yıl 1970 Cilt: 7 Sayı: 13

Kaynak Göster

ISNAD
Çinar, Fatih. “Şer‘î Naslar Bağlamında Nikâh Lafzı ve Fıkhî Tesiri”. Mütefekkir 7/13 (01 Haziran 2020): 225-240. https://doi.org/10.30523/mutefekkir.758006.

Cited By