Araştırma Makalesi

Türkçe-Arapça Dilbilgisi Öğretiminde Transferin Problemlerin Çözümündeki Kolaylaştırıcı Etkisi

Cilt: 6 Sayı: 11 30 Haziran 2019
PDF İndir
TR EN

Türkçe-Arapça Dilbilgisi Öğretiminde Transferin Problemlerin Çözümündeki Kolaylaştırıcı Etkisi

Öz

Bilgi transferinin öğrenmeyi kolaylaştıran bir faktör olduğu, bütün eğitimciler tarafından kabul edilmektedir. Son yıllarda Türkiye’ye yerleşen Arap göçmenler içerisinde eğitimini ülkemizde sürdürmek veya Arap ülkelerin rağbet etmesiyle eğitimlerini tamamlamak üzere Türkiye’ye gelen Arapların fakültelere yerleşmesi, daha önce İslami ilimler ve ilahiyat fakültelerinin hazırlık sınıfları için söz konusu olan iki dil arasındaki gramer transferinin öğretimdeki önemini bir kez daha göstermiştir. Test tekniğine dayalı bir dil öğretiminin zararlarından kaçınmak için özellikle gramer bilgisinin ve yazma becerisinin gelişmesi konusunda kaynak dil ile hedef dil arasında transferin sağlanması öğrenme hızını olumlu etkilemektedir. Türkçede tam olarak karşılığı bulunmayan bir dilbilgisi konusunun Türk öğrencinin zihninde yer edebilmesi ancak iki dil arasındaki doğru bir transferle mümkündür. Arapçanın tersine Türkçenin cümle yapısında yüklemin sonda olması, herhangi bir fakülteye kayıt yaptırarak çoğu zaman kaynak dil ve hedef dilin her ikisine vakıf olmayan bir eğitmenden ders alan bir Arap öğrencinin, ilk öğrenmesi gereken konulardandır. Zira öğelerin yer değiştirmesi, yaşanan en temel problemdir. Bu çalışmada öncelikle grameri kolaylaştırma çabalarının tarihçesine, ardından her iki dilin öğrencilerinin kaynak dildeki birikimlerinin hedef dile aktarılması ile kolaylaşan problemlere değinilecektir.

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

  1. el-Afgânî, Saîd. Nazarât fi’l-luga inde İbn Hazm el-Endelusî. Beyrut: Dâru’l-Fikr, 1969.
  2. Akkuş, Mehmet. “Araplara Türkçe Öğretimi (Osmanlı Dönemi)”. Diyanet İlmi Dergi 35/1 (1999): 83-96.
  3. Bilgegil, Kaya. Türkçe Dilbilgisi. İstanbul: Dergah Yayınları, 1984.
  4. Bezâviye, Muhtar. en-Nahvu’l-Arabî ve muhâvelâtu teysîrihî. Doktora Tezi, Vahran Üniversitesi, 2017.
  5. Bostancı, Ahmet. “Ürdün Üniversitelerinde Yabancılara Arapça Öğretimi”. Sakarya Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 5/8 (2003): 53-98.
  6. el-Cârim, Ali - Emin, Mustafa. en-Nahvu’l-vâdıh fî kavâ‘idi’l-lugati’l-Arabiyye li’l-merhaleti’l-ibtidâiyye-1. Kahire: Dâru’l-ma‘ârif, ts.
  7. Demircan, Ömer. Yabancı Dil Öğretim Yöntemleri. İstanbul: y.y., 1990.
  8. Demirci, Kerim. “Derin Yapı ve Yüzey Yapı Kavramlarından Ne Anlıyoruz?”. Turkish Studies International Periodical For the Languages Literature and History of Turkish or Turkic 5/4 (2010): 291-304. https://doi.org/10.7827/TurkishStudies.1762.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

Din Araştırmaları

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yayımlanma Tarihi

30 Haziran 2019

Gönderilme Tarihi

17 Şubat 2019

Kabul Tarihi

14 Haziran 2019

Yayımlandığı Sayı

Yıl 1970 Cilt: 6 Sayı: 11

Kaynak Göster

ISNAD
Uçar, Hasan. “Türkçe-Arapça Dilbilgisi Öğretiminde Transferin Problemlerin Çözümündeki Kolaylaştırıcı Etkisi”. Mütefekkir 6/11 (01 Haziran 2019): 145-162. https://doi.org/10.30523/mutefekkir.584403.

Cited By