Kemal Paşazade’nin Fî Fadîleti’l-Lisâni’l-Fârisî Adlı Risalesinde Fars Diline Ait Görüşleri

This study is about the pamphlet “fî Fadîleti’l-Lisâni’l-Fârisî ale’l-Elsineti sive’l-Lisâni’l-Arabî” written by Shemseddin Ahmed bin Suleyman, who was the qadi ‘asker of Yavuz Sultan Selim and shaykh al-islam of Kanuni Sultan Suleyman, who authored more than 300 works in Arabic, Persian and Turkish, and who was famous for his epithet “İbn Kemâl” or “Kemal Pashazâde” due to his grandfather in order to express that Persian is the second most fluent and developed language in the world after Arabic.

Bu çalışma, Yavuz Sultan Selim’e ‘kazasker’lik, Kanûnî Sultan Süleyman’a ‘şeyhulislam’lık yapmış olan, Türk, Arap ve Fars dillerinde üç yüzden fazla kitap ve risaleyi kaleme almış olan, dedesine nispetle Kemal Paşazâde ve İbn-i Kemâl (1468-1534) künyeleriyle şöhret kazanan Şemseddin Ahmed b. Süleyman’ın Arapçadan sonra en fasîh ve en gelişmiş dünya dilinin Farsça olduğunu ifâde etmek için kaleme aldığı “fî Fadîleti’l-Lisâni’l-Fârisî ale’l-Elsineti sive’l-Lisâni’l-Arabî” adlı risalesini konu edinmektedir.